Friday, January 14, 2011

rotan : sayang ke anak atau dera?

pepatah melayu memang indah dan ada satu pepatah ada sebut pasal sayang abah pada anaknya.

Sayang anak tangan-tangankan. Begitulah bunyinya pepatah tersebut. Dalam sunah nabi juga ada menyebut sunat merotan anak yang sudah mumaiyiz tapi masih belum mahu solat. Kan? Kalau salah tolong betulkan.

Tapi zaman sekarang dah lain. Kanak-kanak dah ada orang bela. Orang luar yang tak ada kena mengena dengan kanak-kanak itu. Cubit, lebam sikit, buat report polis. Sebat, berbirat sikit, buat report polis.

Mungkin sebab tu kanak-kanak ini bila dewasa dia naik kepala. Kurang ajar, celaka dah bodoh sombong. Perangai macam penjajah.

Dulu, tak berapa dulu sangat, balik rumah tak boleh cecah maghrib, asal terlajak sikit, itupun sebab seronok sangat main kahwin-kahwin pelamin bawah pokok tanjung, nantilah tak boleh masuk rumah.

Budak zaman sekarang, maghrib-maghrib baru nak login fesbuk, atau main game dekat cc.

Dulu-dulu rotan sedepa besar ibu jari tu biasa. Birat-birat sikit tu biasa. Belum kira basikal kena ikat pada tiang rumah tinggi-tinggi. Nak melawan? Getah paip depan mata bai.

Bab duit pula, minta duit 2 ringgit dah kira banyak. Macam-macam tanya, takut jadi tauke tikam yang koyak kertas dapat hadiah duit tu. Hadiah paling banyak rm2.

Rokok batang-batang baru 30sen. Tapi try la beli kalau nak tengok makcik kedai datang rumah. Lepas tu tunggu la apa jadi. Merajuk tak nak makan nasi pun tak ada orang nak layan.

Budak sekarang tak payah cerita, yang jantan kulit lebih tu pun tak lepas kepala takok la, rilek datang beli winston 20 abang punya dekat 7eleven.

Yang betina dah pandai gantung henpon dekat leher, rambut kaler tak payah cerita, itu belum kira seluar tight lagi. Umur baru nak masuk darjah lima, belum kira adik-adik badan jenis baru belajar nak naik lagi.

Kalau nak cerita, tak habis. Tapi tu lah, anak-anak sekarang manja. Macam kucing siam. Macam celaka. Rotan dah tak kenal, tali pinggang dah tak tau kegunaan kedua, getah paip selain menyiram bunga petang-petang boleh buat apa lagi, joran pancing lagi. Belum kira ranting-ranting kayu depan mata. Hm...

No comments: